Srebrna podstawa pod królewską koronę w kształcie heraldycznego
Orła polskiego została wykonana w Augsburgu w 1665 roku przez
Abrahama I Drentwetta na polecenie Jana Kazimierza. Okrągłą
podstawę dodano około roku 1666. Udekorowana jest ona owocami
otaczającymi małe orły i pozłacana. Wykonał ją Heinrich Mannlich.
Płaska taca na szczycie służyła za podstawę dla korony
królewskiej Wazów tzw. Korony Szwedzkiej. Według niktórych
hipotez mógł on stanowić centralny element zastawy Jana
Kazimierza któremu towarzyszyły mniejszych rozmiarów figury
asystencyjne wykonane przez Mannlicha w 1666 roku.
Orzeł został podarowny przez króla Michała Korybuta
Wiśniowieckiego Aleksemu I Michajłowiczowi, carowi Rosji,
w 1671 roku. Ten hojny dar musiał być wybrany ze względu
na swój imponujący wygląd (89 cm), ale jako symbol polskiej
monarchii nie był używany w Rosji jako podstawa pod koronę.
Heraldyczny Orzeł, Abraham I
Drentwett i Heinrich Mannlich.
Muzeum Kremla, Moskwa.
Korona Szwedzka.
Korona Szwedzka
Wśród klejnotów Zygmunta II Augusta, znajdowała korona,
którą później przez pewien czas zwano koroną kupną.
Koronę tę po śmierci króla bezprawnie zastawiono u
Giovanniego Tudesco. Wykupił ją za 20 000 florenów Zygmunt
III Waza przed rokiem 1594 i użył w czasie swej koronacji
w Uppsali na króla Szwecji.
Korona powstała w połowie XVI wieku w Polsce i wedle opisu
inwentarzowego z 1669 roku wykonana była ze złota i
składała się z 5 większych i 5 mniejszych części.
Przynależała do typu corona clausa (korona zamknięta)
z kabłąkami i jabłkiem z krzyżykiem na wierzchu. Ozdabiały
ją 24 szmaragdy, 64 rubiny, 30 szafirów, 21 diamentów i 123
perły. W sumie kamieni szlachetnych i pereł było 262.
Była prywatną własnością Wazów (chociaż w swoim testamencie
z 1623 roku Zygmunt III zapisał ją Rzeczypospolitej) i dopiero
po abdykacji Jana Kazimierza weszła do skarbca państwowego.
Równocześnie z Koroną Szwedzką przekazano drugą koronę Wazów,
tzw. Koronę Moskiewską wykonaną na koronację królewicza
Władysława na cara Rosji, która jednak nigdy nie została użyta.
Korony wraz z innymi insygniami królów polskich zrabowali Niemcy
w 1794, a w 1809 Fryderyk Wilhelm III kazał je przetopić.
